Ул аны чечеткага булган мәхәббәте өчен ярата
29 августта, Республика көне алдыннан, Ютазы муниципаль районының Ютазы авылында яшәүче Дания һәм Гамил Сабировлар бергә торуларының 55 еллык юбилейларын билгеләп үттеләр. Сабировларны юбилее белән котларга Ютазы муниципаль районы башкарма комитеты җитәкчесе Светлана Самонина килде. Район башлыгы исеменнән һәм шәхсән үз исеменнән аларга яхшы теләкләр юллап, ул истәлекле бүләк һәм чәчәк бәйләме тапшырды. Котлауларга Ютазы муниципаль районы ГХАТ бүлеге башлыгы Гүзәлия Фәхертдинова һәм Ютазы авыл җирлеге башлыгы Ләйсән Хәйруллина кушылды.
Ә бу тарих шундый: егет һәм кыз яшәгән. Гамиль 1944 елда, Дания ике елдан соң туган. Ул Еновка авылында (ул вакытта Баулы районы), Дания Әгерҗе районының Яңа Аккузино авылында туган. Аралар кайвакыт бер-берсеннән ерак булган кешеләрне якынайта. Язмышта шулай язган булган. Дания, 8 сыйныфны тәмамлагач, Алабуга мәдәни-агарту училищесының рус халык уен кораллары бүлегенә укырга керә. Уку йортын уңышлы тәмамлаган өчен ирекле бүлү хокукы ала.
— Озак уйлап тормыйча, Мин Баулы районын сайладым,-ди Дания ханым. - Нефть төбәге, димәк, бай, дип уйладым мин. Район җитәкчелеге мине Ютазыга җибәрде. Бу 1965 ел иде. Күрәсең, авыл мәдәният йортына күптәннән халык уен кораллары китерелгән, алар җитәкче булмау сәбәпле, ачылып та бетмәгәннәр. Мин баян, домбрада уйнадым. Тиздән оркестр оештырдым. Гомуми белем бирү мәктәбендә җыр дәресләре укыттым. Педагог-ветеран Фатыйма апада яшәдем. Иң игелекле кеше.
- Ә сез булачак ирегез белән ничек таныштыгыз? - вакыйгаларны ашыктырабыз.
- Бервакыт мине мәктәп директоры Сәгадәт Харис улы Бикташев чакыра, - дип истәлекләре белән уртаклашуын дәвам итә Дания Растин кызы. Ә хезмәттәшләрем мине узып китеп, ул сиңа 7 нче сыйныфның сыйныф җитәкчелеген алырга тәкъдим итәчәк, риза булма, син булдыра алмаячаксың.
Эш шунда ки, бу сыйныфта күп кенә икенче еллыклар һәм хәтта өченче тапкыр бер сыйныфта утыручылар да булган. Алар өчен авторитетлар булмаган. Мәктәп директоры минем йомшаклыгыма, музыкаль белемемә басым ясавын әйтте. Аласың, диде. Беләсезме, без алар белән уртак тел таптык. Яшермим, башта авыр булды. Музыка белән мавыктыра алдым. Бу сыйныф үзешчән сәнгать смотрында беренче урынны алгач, алар үз-үзләренә ышанычлары арта, тәртипләре яхшыра.
Аннары, мәктәптә миңа математика җиңел бирелде. Мин балаларга фәндә теләп ярдәм иттем. Менә, бу "катлаулы класс" белән без культпоходка киттек. Алма-Атага барып җитәргә тиеш идек, анда безнең номер концерт программасына кертелде...
Монда язмыш катнаша... яшь укытучының маршрутын үзгәртә, аны тәрбияләнүчеләре белән бергә Еновкага җибәрә. Алар клубка кергәч, сәхнәдә яшьләрнең берсе чечетканы биеп җибәрә. Әйе, шулкадәр виртуоз ки, артистлыкны яхшы белгән кыз, үзе дә сизмәстән, номерга сокланып карый. Бу кечкенә авылда бу, океан аръягы биюен белүчеләр турында уйлау аның башына кайдан килгән? Биюче безнең герой Гамил Сабиров булып чыкты. Аның армия хезмәте Германиядә уза һәм дүрт ел дәвам итә. Замполит, ди, өйрәтте.
- Бию белән генә ул игътибар җәлеп итмәде, - ди Дания Растиновна. - Бу егетнең ниндидер чаялыгы бар иде. Әйтик, минем балаларым башка урында йокларга теләмәделәр. Клубта гына дип әйттеләр. Шулай итеп, Гамил безнең туңмавыбызны кайгыртты-өйдән туннар алып килде.
Алар бер-берсенә бик ошаганнар. Бәлки гадәти яңгырар, ләкин бу беренче күрүдә мәхәббәт иде. Ничек кенә булмасын, ул бу культпоходтан соң Гамил турында даими уйлый. Ләкин аларның дуслыгы бераз соңрак башлана. Ике ел дус булып йориләр. Гамил, кызның эш вакыты бетә һәм кыз китә ала икәнен аңлагач, аңа тәкъдим ясый. Кызның әти-әнисе янына килеп, аның кулын сорый.
— Әниебез белән әтиебезнең биш кызы идек, - ди Дания ханым. - Гамил печән алып килергә булышты. Әти моны бәяләде. Гамилның туган йортында туй үткәрдек.
Хезмәт юлы турында сөйләсәк, Гамил Сабиров кайда гына эшләмәсен, һәр җирдә лаеклы абруй казанган. Тракторчы, «Ждановский» совхозының трактор бригадасы бригадиры, «Игенче» совхозы механизаторы, төньякта, Бөгелмә УБРда эшли... Бу хикәя героеның-дүрт бала атасының- хезмәтенең тулы исемлеге түгел. Күп кенә мактау грамоталары, «Коммунистик хезмәт ударнигы», «Һөнәре буенча иң яхшысы» исеме...
Дания Сабирова мәдәният йортында сәнгать җитәкчесе, тәрбияче, укытучы, аш-су остасы, иминият агенты... һәм шулай ук күп кенә грамоталар һәм рәхмәт хатлары иясе.
Әгәр дә бу парның үз ишегалдында алты һәм аннан да күбрәк савым сыерлары булганын билгеләп үтмәсәк, хикәя тулы булмаячак,. Алар бүген дә эре мөгезле терлекләр тоталар. Өстәлдә сөт һәм каймак өзелми. Кызларның берсе янәшәдә яши. Икенчесе атна саен Баулыдан килә. Өченче кызлары Санкт-Петербургта, уллары Казанда яши.
— Безнең искиткеч балаларыбыз бар, - дип сөйли Дания ханым, —без оныкларыбызга, оныкчыкларыбызга һәм ике оныкчыгыбызга шатланып туялмыйбыз.Диана, Радель, Рәсүл, Арсен, Луиза, Камилә, Рамзан, Элиза, Таира, Зарина, Әмир, Самина, Даян... Бу чәчәкләр үсентесе генә түгел, алар шул ук нәсел дәвамчылары.
Сүз уңаеннан, пенсиягә чыккач, Гамил Мөхтәсәр улы тагын бер һөнәрне — агачтан уеп ясауны үзләштерә. Чыннан да, талантлы кеше һәрнәрсәдә талантлы. Шулай да аларның төп бүләге — бер-берсен хөрмәтләү, санлап яшәү сәләте.